Er is niet te ontkennen het feit dat een kind slechts een kind, niet van een jongen, meisje en niet in het behoud van de rechten van de kinderen, de rol van de media zoals tv, radio, kranten en tijdschriften kunnen niet worden genegeerd. Ze kunnen het centrum van het verlaten nakomelingen die de ademhaling dan armoede en hier en daar bezaaid en zelfs in afgelegen plaatsen. Door gebrek en onderontwikkeld sociaal-economische factoren in het land, de kinderen liggen verwaarloosd en worden gedwongen om zich te engageren in de laakbare beroep zoals bedelen, stelen en zakkenrollen, enz., en in dit verband wordt opgemerkt dat van ons is een ontwikkelingsland land en het tarief van kinderarbeid stijgt met de dag. De enige reden is analfabetisme en armoede waarvoor wij verliezen heldere mankracht elke keer. De respectievelijke media moeten onderzoeken zoals verwaarloosde talenten en moet de bekendheid van de rijke mensen die capaciteit op te voeden, te creëren. De overheid moet jagen en verzamelen ze voor hun het beste onderwijs voor wat de goede burger van het land zal ontwikkeld worden op een systematische manier. De Staten die partij zijn in de wereld moet het recht van een kind heeft dat door de bevoegde autoriteiten geplaatst voor de toepassing van zorg, bescherming of behandeling in zijn of haar lichamelijke of geestelijke gezondheid, op een periodieke evaluatie van de behandeling te erkennen die het kind en alle andere omstandigheden die relevant zijn voor zijn of haar plaatsing. In VN-charter, is verklaard dat de staten die partij moeten erkennen voor ieder kind het recht op bijstand van sociale bewaring, met inbegrip van sociale vergoeding een
Er is gewezen op de Staten die Partij waardering heeft voor het recht van het kind, die vervreemd is van een of beide ouders aan persoonlijke relaties te behouden en rechtstreeks contact met beide ouders op een regelmatige basis, behalve als ze in strijd is met het beste belang van het kind. Indien een dergelijke scheiding voortvloeit uit een maatregel genomen door een Staat die partij is, zoals de inhechtenisneming, gevangenneming, verbanning, deportatie of overlijden (inclusief overlijden ten gevolge van welke oorzaak dan ook, terwijl de persoon zich in de voogdij van de staat) van een of beide ouders of van het kind, verstrekt die Staat moet, op verzoek, geven de ouders, het kind of, in voorkomend geval, een ander lid van de familie met de essentiële informatie over de verblijfplaats van de afwezige lid (s) van het gezin, tenzij de verstrekking van de informatie zou schadelijk zijn voor het welzijn van het kind. De Staten die partij moet waarborgen voorts dat het indienen van een dergelijk verzoek moet op zich geen nadelige gevolgen voor de betrokken persoon met zich meebrengen. Om te begrijpen hoe vrouwen in de uitvoerende hogere niveaus in organisaties in de wereld hun functies te onderscheiden, hoe ze het gevoel hebben te worden opgevat en welke strategieën die ze momenteel gebruiken om hun doeltreffendheid te waarborgen binnen hun organisaties, Louise Coyle, een gerenommeerd econoom, een onderzoek uitgevoerd in 1996 op de rol van in een ontwikkelingsland en haar onderzoek dat ze verschijnselen bereikt dat deze vrouwen werkten binnen de inrichting van hun eigen organisatie, inderdaad zij waren een deel van de inrichting en als zodanig niet openlijk erkennen dat discriminatie plaatsvindt. In een enquête van corporate mannen en vrouwen, Hennig en Jardim, onderscheiden economen concludeerde het idee in 1996 in die zin dat de mannelijke en vrouwelijke hebben verschillende overtuigingen, houding en aannames hebben over zichzelf en elkaar, en over organisaties en bestuurlijke loopbaan. Deze verschillen leiden bij vrouwelijke stijlen, accenten en de reacties die functioneel zijn voor succes in het management.
Het kan worden opgemerkt dat Valerie Hammond & Vicki Holton verklaard dat in 1984 41% van de werkkrachten waren vrouwen (9,5 miljoen vrouwen) in het Verenigd Koninkrijk, in 1991 was dit gestegen tot 44% of 11 miljoen werknemers. Achtentwintig procent van alle werkende vrouwen heeft een leidinggevende of professionele positie. Een enquête van het Britse Institute of Management blijkt dat het aantal bedrijven met vrouwelijke managers steeg van 49% in 1986 naar 64% in 1990. In dezelfde periode is het aandeel van vrouwelijke directeuren groeide van 4% tot 8%. Maar er zijn geen vrouwen chief executives bij top 100 bedrijven van Groot-Brittannië, zoals vermeld in de Times 1000.Roger Jong van het instituut, directeur-generaal zei: "Mannen zijn de belangrijkste belemmering om vrouwen in het toezicht. Ondanks enige groei, ouderwetse seksistische houding zijn nog steeds schering en vertegenwoordigen een echte, niet een verbeelde, barrière. Na analyse van de vrouwen manager statistieken van Louise sommige ontwikkelde land Coyle (1996) concludeerde dat discriminatie en segregatie van mannen en geografische grenzen en culturen overschrijdt. Vrouwen managers worden geconfronteerd met dezelfde discriminatie wereldwijd. Patricia G. & Steimhoff Kazuko Tanaka, de statistische analyse van de arbeidsparticipatie van vrouwen in Japan, werd opgemerkt dat in 1990 vrouwen 41% van de beroepsbevolking met de belangrijke verschuiving van de status van het gezin van werknemer in loondienst te vormen. In 1990 slechts 17% van de vrouwen in de beroepsbevolking vormen, hetzij betaald of onbetaald familie werknemer. Zij merkte op dat, als gevolg van de eigenaardigheid Japanse ethos van de organisatie in Japanse vrouwen pleitten tegen op het gebied van management. Dit is omdat de overgrote meerderheid van de beheerders worden bevorderd door de gelederen met in-house bedrijf opleidingsprogramma's. Anciënniteit is de primaire factor. Vrouwen zijn duidelijk op een besloten benadeeld omdat ze de neiging om een loopbaanonderbreking na het huwelijk hebben. Zij hebben ook aangehaald door de regering geleide Commissie ondervraagde 1497 bedrijven in 1979 en gerapporteerd dat vrouwen die een stijging van 23% van de beroepsbevolking, maar slechts 0,3% in handen van plaats in het besluitvormingsproces te maken. In hun intensieve ondervraagde, ze merkte op dat de situatie niet is sterk verbeterd in de afgelopen 20 jaar. Vrouwen, op dit moment, zijn in inferieure positie in de wereld van het werk in relatie tot hun mannelijke tegenhanger. Brew en Garavan, illustreert dat vrouwen gelijke kansen op papier nog niet in de praktijk ". Zij concludeerden dat de structurele barrières en houdingsaspecten vrouwen kansen te onteigenen en om een optimaal effect alleen vrouwen de opleiding moet deel uitmaken van een uitgebreid programma ontworpen om elk van deze barrières te hebben. In een ander artikel van mevrouw McCarthy, E. onderzoekt ongelijkheid op een meer gedetailleerde, bijna anatomisch niveau, op het gebied van:
Werving en hutspot;
Onderwijs en promotie;
Ondersteuning;
Assessment;
Service regelingen.
Wanneer een kind op rechtmatige wijze wordt beroofd van enige of alle van de elementen van zijn of haar identiteit, dienen de staten die partij zijn passende bijstand en fortificatie, met het oog op snel herstel van zijn of haar onderscheidend vermogen. Het is de staten die partij zijn vermeld moeten ervoor zorgen dat een kind niet mag worden vervreemd van zijn of haar ouders tegen hun geest, tenzij de bevoegde autoriteiten onder voorbehoud van de juridische beoordeling om op te lossen, in overeenstemming met het toepasselijke recht en procedures, beslissen dat deze scheiding nodig zijn voor de beste belangen van het kind. Een dergelijke beslissing kan noodzakelijk zijn in een bepaald geval, zoals wanneer er sprake is van mishandeling of het negeren van het kind door de ouders, of wanneer de ouders disjointedly leven en er een resolutie moet worden ingevuld als het kind de plaats van verblijf. In overeenstemming met de verplichting van staten die partij zijn krachtens artikel 9, paragraaf 1, aanvragen van een kind of zijn of haar ouders te betreden of te verlaten, een staat die partij met het oog op gezinshereniging moeten worden behandeld door de Staten die partij zijn in een positief, humaan en vlotte manier. De Staten die partij moet waarborgen voorts dat het indienen van een dergelijk verzoek moet geen nadelige gevolgen heeft voor de aanvragers en voor de leden van hun familie. Een kind wiens ouders in verschillende Staten verblijven het recht moeten hebben op regelmatige basis, behalve in uitzonderlijke omstandigheden, persoonlijke betrekkingen en rechtstreekse contacten met beide ouders te onderhouden. Op weg naar dat doel en in overeenstemming met de verplichting van staten die partij zijn krachtens artikel 9, paragraaf 1, de staten die partij moet het recht van het kind en zijn of haar ouders om een land te verlaten, met inbegrip van hun eigen en naar hun eigen land binnen te respecteren. Het recht om een land te verlaten moet worden slechts onderworpen to dergelijke beperkingen als wordt voorgeschreven door wet and die nodig zijn voor de nationale veiligheid, de openbare orde of goede zeden, de openbare gezondheid of de rechten en vrijheden van anderen en verenigbaar zijn met de erkende rechten in other het onderhavige verdrag. Er is gewezen op de staten die partij zijn moeten maatregelen nemen om de illegale overdracht en niet-terugzending van kinderen in het buitenland te bestrijden. Men heeft verklaard dat te dien einde, de staten die partij moet de sluiting van bilaterale of multilaterale overeenkomsten of het toetreden tot bestaande overeenkomsten te bevorderen. Het is de staten die partij zijn vermeld dient te zorgen dat het kind dat in staat is de vorming van zijn of haar eigen mening het recht om vrijelijk te uiten die standpunten in alle aangelegenheden die het kind, waarbij de mening van het kind gehecht in overeenstemming met zijn leeftijd en de rijpheid van het kind. Er is verklaard dat voor dit doel, het kind moet in het bijzonder in de gelegenheid gesteld te worden gehoord in iedere gerechtelijke en bestuurlijke procedure die het kind betreft, hetzij rechtstreeks, hetzij via een vertegenwoordiger of een daarvoor geschikte instelling, op een wijze die in overeenstemming is met de procedurele bepalingen van nationaal recht.
Het is verklaard het kind moet het recht op vrijheid van meningsuiting hebben, moet dit recht omvat de vrijheid te zoeken, te ontvangen en te geven van informatie en ideeën van alle soorten, ongeacht grenzen, hetzij mondeling, hetzij in geschreven of gedrukte vorm, in de vorm van kunst, of met behulp van andere media van de keuze van het kind. De uitoefening van dit recht kan worden onderworpen aan bepaalde beperkingen, maar deze dient alleen te worden, zoals de wet zijn voorzien en die nodig zijn:
Voor respect van de rechten of de naam van anderen;
Voor de algemene veiligheid van bewaring of van de gemeenschap van de openbare orde of welzijn of de goede zeden.
Er is gewezen op de staten die partij moet het recht van het kind op zelfbeschikking van contemplatie respect, scrupules en religie. Er is gewezen op de staten die partij zijn moeten de waarde van de rechten en plichten van de ouders en, in voorkomend geval, wettige voogden, op te sporen te bieden aan het kind in de uitoefening van zijn of haar recht op een wijze die in overeenstemming is met de zich ontwikkelende vermogens van het kind. Er is gewezen op de vrijheid om godsdienst te belijden of overtuiging kan slechts onderworpen aan de beperkingen zoals wordt voorgeschreven door de wet en noodzakelijk is voor de openbare veiligheid te beschermen, orde, de volksgezondheid of de goede zeden of de fundamentele rechten en vrijheden van anderen. Er is gewezen op de staten die partij zijn, erkennen de rechten van het kind op vrijheid van vereniging en vrijheid van vreedzame vergadering. Er is aangegeven geen beperkingen mogen worden gebracht op de uitoefening van deze rechten, andere dan die welke in overeenstemming met de wet en die noodzakelijk zijn in een democratische samenleving in het belang van nationale veiligheid of openbare veiligheid, de openbare orde (ordre public), de bescherming van de volksgezondheid of de goede zeden of de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen. Er is aangegeven geen enkel kind mag worden onderworpen aan willekeurige of onwettige inmenging in zijn of haar privacy, gezin, zijn tehuis of zijn briefwisseling, of aan onrechtmatige aantasting van zijn of haar eer en reputatie. Er is het kind gezegd heeft het recht om de bescherming van de wet tegen zodanige inmenging of aantasting. Er is gewezen op de staten die partij zijn, erkennen de belangrijke functie van de massamedia en moet ervoor zorgen dat het kind toegang heeft tot informatie en materiaal uit een verscheidenheid van nationale en internationale bronnen, met name gericht op de promotie van zijn of haar sociale, psychische en morele welzijn en lichamelijke en geestelijke gezondheid. Te dien einde, de staten die partij moet:
Om de accumulatie overeind intermediair voor informatie en materiaal van het sociaal en cultureel nut zijn voor het kind en in overeenstemming verspreiden met de geest van artikel 29;
Om het vertrouwen van de internationale samenwerking bij de productie, uitwisseling en verspreiding van dergelijke informatie en materiaal uit een verscheidenheid van culturele, nationale en internationale bronnen;
Als hart onder de riem voor de productie en verspreiding van kinderboeken;
Ter ondersteuning van de massamedia om bijzondere aandacht voor de taalkundige behoeften van het kind behoort tot een minderheid of tot de oorspronkelijke bevolking behoort;
Om ei op de ontwikkeling van passende richtlijnen voor de bescherming van het kind van informatie en materiaal die schadelijk zijn voor zijn of haar welzijn, moeten we rekening houden met de bepalingen van artikelen 13 en 18.
Er is verklaard dat de staten die partij zijn moeten hun best doen om de erkenning van de norm ervoor te zorgen dat beide ouders de gezamenlijke huishoudelijke taken voor het onderwijs en de uitbreiding van het kind te gebruiken. Ouders of, al naar gelang het geval, wettige voogden, hebben de primaire verantwoordelijkheid voor de opvoeding en ontwikkeling van het kind. De beste belangen van het kind is hun allereerste zorg. Er is verklaard dat voor het doel van het waarborgen en bevorderen van de rechten vastgelegd in het huidige verdrag, de staten die partij moeten passende bijstand te verlenen aan ouders en wettige voogden bij de uitoefening van hun kind en de verantwoordelijkheden die de opvoeding moet de ontwikkeling van instellingen, voorzieningen zorgen en diensten voor de opvang van kinderen. Er is gewezen op de staten die partij zijn nemen alle passende maatregelen om ervoor te zorgen dat kinderen van werkende ouders recht hebben om te profiteren van kinderopvang diensten en voorzieningen waarvoor zij in aanmerking komen. Er is verklaard dat de staten die partij zijn alle passende wetgevende, bestuurlijke, sociale en educatieve maatregelen te nemen om het kind te beschermen tegen alle vormen van lichamelijk of geestelijk geweld, letsel of misbruik, verwaarlozing of nalatige behandeling, mishandeling of uitbuiting, met inbegrip van seksueel misbruik, terwijl in de zorg voor ouder (s), wettige voogd (s) of enige andere persoon die heeft de zorg voor het kind. Dergelijke beschermende maatregelen moeten, waar nodig, doeltreffende procedures te omvatten voor de invoering van sociale programma's om de nodige ondersteuning van het kind en van degenen die de zorg van het kind, alsook voor andere vormen van voorkoming van en voor opsporing, melding, verwijzing , onderzoek, behandeling en follow-up van gevallen van kindermishandeling zoals hierboven beschreven, en, in voorkomend geval, voor inschakeling van rechterlijke instanties. Een kind dat tijdelijk of blijvend verstoken zijn van zijn of haar gezin, of in zijn eigen belang niet kan worden toegestaan te blijven in die omgeving, moet het recht op bijzondere bescherming en bijstand door de staat.
Er is verklaard dat de staten die partij moet in overeenstemming met hun nationale recht, een andere zorg voor dat een kind.
Deze zorg kan omvatten, onder andere, plaatsing in een pleeggezin, adoptie of, indien noodzakelijk, plaatsing in geschikte instellingen voor de opvang van kinderen. Bij het overwegen van oplossingen, moet terdege rekening worden besteed aan de wenselijkheid van continuïteit in de opvoeding van een kind en het kind etnische, religieuze, culturele en taalkundige achtergrond.
Er is gewezen op de Staten die partij zijn erkennen en / of toestaan, het stelsel van goedkeuring moet ervoor zorgen dat de beste belangen van het kind moet de voornaamste overweging is, en zij dienen: Om ervoor te zorgen dat de adoptie van een kind is alleen toegestaan door de bevoegde autoriteiten die bepalen, zijn in overeenstemming met de geldende wetten en procedures en op basis van alle relevante en betrouwbare informatie, dat de adoptie kan worden toegestaan gezien de status van het kind wat betreft ouders, familieleden en wettige voogden en mits, indien vereist, de betrokkenen, gezien hun geïnformeerde toestemming voor de goedkeuring op grond van de adviezen die nodig kunnen zijn om te erkennen dat interlandelijke adoptie kan worden overwogen als een alternatief voor de zorg voor het kind, indien het kind niet kan worden geplaatst in een pleeg-of adoptiegezin of niet kan in ieder passende wijze kan worden verzorgd in het land van het kind van herkomst om ervoor te zorgen dat het kind betrokken zijn bij interlandelijke adoptie waarborgen en normen gelden die gelijkwaardig zijn aan die geniet van bestaande in het geval van nationale goedkeuring te nemen alle passende maatregelen om ervoor te zorgen dat in de interlandelijke adoptie , de plaatsing niet leidt tot ongepast geldelijk voordeel voor de betrokkenen daarin te ondersteunen, waar nodig, om de doelstellingen van dit artikel door het aangaan van bilaterale of multilaterale regelingen of overeenkomsten, en spannen, binnen dit kader, waarborgen dat de plaatsing van het kind in een ander land wordt uitgevoerd door bevoegde autoriteiten of organen.
Het is gesteld dat de staten die partij moet gepaste acties te ondernemen om ervoor te zorgen dat een kind is op zoek naar allochtone status of die een migrant in overeenstemming met de toepasselijke internationale of nationale wetgeving en procedures moet gemeten, ook niet-begeleide of vergezeld door zijn of haar ouders of een door een andere persoon, passende bescherming en humanitaire bijstand krijgt bij het genot van toepassing zijnde rechten beschreven in dit Verdrag en in andere internationale rechten van de mens of humanitaire akten waarbij de bedoelde Staten partij zijn. Voor dit doel dienen de staten die partij zijn, naar zij passend achten, samenwerking aan alle inspanningen van de Verenigde Naties en andere bevoegde intergouvernementele organisaties of niet-gouvernementele organisaties die samenwerken met de Verenigde Naties te beschermen en te helpen zoals een kind, en op trace van de ouders of andere leden van het gezin van een vluchteling kind om informatie die nodig is voor de hereniging met zijn of haar familie te verkrijgen. In gevallen waarin geen ouders of andere leden van het gezin kan worden gevonden, moet het kind worden toegekend op dezelfde bescherming als ieder ander kind permanent of tijdelijk beroofd van zijn of haar familie om welke reden ook, zoals uiteengezet in het onderhavige verdrag.
Er is verklaard dat de staten die partij zijn een onderscheid te maken dat een emotioneel of in het vlees tot de ongeldigheid kind een volwaardig en behoorlijk leven te genieten, in omstandigheden die de waardigheid waarborgen, zelfstandigheid bevorderen en vergemakkelijken van het kind een actieve deelname in de gemeenschap. Staten die partij zijn, erkennen het recht van het gehandicapte kind op bijzondere zorg en moet juichen en te zorgen voor de lean-to, afhankelijk van de beschikbare middelen, de in aanmerking komende kind en degenen die verantwoordelijk zijn voor zijn of haar verzorging, van de bijstand wordt verleend die is aangevraagd en die is passend gesteldheid van het kind en de omstandigheden van de ouders of anderen die voor het kind zorgen. 3. We moeten rekening houden met de bijzondere behoeften van een gehandicapt kind, hulp verlengd overeenkomstig paragraaf 2 van dit artikel moet gratis, waar mogelijk, rekening houdend met de financiële middelen van de ouders of anderen die voor het kind en worden verstrekt moeten zodanig zijn ontworpen dat het gehandicapte kind zorgen daadwerkelijk toegang heeft tot onderwijs, opleiding, gezondheidszorg en revalidatie, voorbereiding voor de werkgelegenheid en recreatiemogelijkheden, op een wijze die bevorderlijk is voor het kind het bereiken van een zo volledig mogelijke maatschappelijke integratie en persoonlijke ontwikkeling, met inbegrip zijn of haar culturele en spirituele ontwikkeling van de staten die partij moeten bevorderen, in de geest van internationale samenwerking, de uitwisseling van passende informatie op het gebied van preventieve gezondheidszorg en van medische, psychologische en functionele behandeling van gehandicapte kinderen, met inbegrip van de verspreiding van en toegang tot informatie over de wijze van revalidatie, onderwijs en beroepsopleidingen, met als doel de Staten die partij zijn in staat om hun capaciteiten en vaardigheden te verbeteren en hun ervaring op deze gebieden te verruimen. In dit verband moet met name rekening worden gehouden met de behoeften van de ontwikkelingslanden. De voordelen moeten in voorkomend geval, worden toegekend, rekening houdend met de middelen en de situatie van het kind en de personen die verantwoordelijk zijn voor het onderhoud van het kind, alsmede iedere andere overweging die relevant is voor een verzoek daartoe dat door of namens een kind. Er is verklaard dat de staten die partij zijn het recht van ieder kind op een levensstandaard die toereikend is voor het kind lichamelijke, geestelijke, intellectuele, morele en sociale ontwikkeling te herkennen. De ouder (s) of anderen die verantwoordelijk zijn voor het kind hebben de primaire verantwoordelijkheid voor het waarborgen, binnen hun capaciteiten en financiële mogelijkheden, van de levensomstandigheden die nodig zijn voor ontwikkeling van het kind. Het is verklaard dat de staten die partij zijn, in overeenstemming met de nationale omstandigheden en binnen hun mogelijkheden, moeten passende maatregelen om ouders en anderen die verantwoordelijk zijn voor het kind om dit recht te verwezenlijken en moeten nemen in geval van nood hulp material en steunprogramma's, om te voorzien in het bijzonder met betrekking tot voeding, kleding en huisvesting.
Er is verklaard dat de staten die partij zijn het recht van het kind op het genot van het hoogst haalbare niveau van gezondheid te erkennen en op voorzieningen voor de behandeling van de ziekte en het herstel van de gezondheid. De Staten die partij moeten ernaar streven om ervoor te zorgen dat geen enkel kind is beroofd van zijn of haar recht op toegang tot deze voorzieningen voor gezondheidszorg en het is duidelijk dat zij de volledige tenuitvoerlegging van dit recht na en in het bijzonder, moeten passende maatregelen nemen:
te verminderen zuigelingen-en kindersterfte;
o zorgen voor de levering van de nodige medische hulp en gezondheidszorg aan alle kinderen met nadruk op de ontwikkeling van de primaire gezondheidszorg;
Ter bestrijding van ziekte en ondervoeding, met inbegrip van in het kader van de eerstelijns gezondheidszorg, door middel van onder meer het toepassen van gemakkelijk beschikbare technologie en door het aanbieden van voldoende en voedzaam voedsel en zuiver drinkwater, rekening houdend met de gevaren en risico's van milieuverontreiniging ;
Om passende pre-natale en postnatale gezondheidszorg voor moeders te waarborgen;
Om ervoor te zorgen dat alle geledingen van de samenleving, met name ouders en kinderen, worden voorgelicht over, toegang hebben tot onderwijs en worden gesteund in het gebruik van de basiskennis van de gezondheid van kinderen en voeding, de voordelen van borstvoeding, hygiëne en sanitaire voorzieningen en het voorkomen van ongevallen ;
Het ontwikkelen van preventieve gezondheidszorg, begeleiding voor ouders en voorlichting over gezinsplanning en diensten. De Staten die partij moeten alle doeltreffende en passende maatregelen te nemen met het oog op de afschaffing van traditionele gebruiken die schadelijk zijn voor de gezondheid van kinderen.
Staten die partij zijn te bevorderen en internationale samenwerking aan te moedigen met het oog op de geleidelijke verwezenlijking van de volledige verwezenlijking van het recht erkend in het onderhavige artikel. In dit verband moet met name rekening worden gehouden met de behoeften van de ontwikkelingslanden.
Uit het bovenstaande oogpunt is het duidelijk dat een kind is nog maar een kind, geen jongen, geen meisje. Als we rondkijken in de wereld, zullen we ontdekken dat er geen verschil is tussen mannen en vrouwen, omdat zij zijn evenzeer gepositioneerd in de samenleving ten aanzien van onderwijs, sociale gewoonten, onderzoek en de uitspraak van het land en in dat opzicht moeten we niet verspreiding van een kind wordt verwaarloosd plaats en moeten de sociale werking pick deze bijdrage om ze te ontwikkelen op een correcte manier. We moeten niet haten een kind dat een bedelaar of een dienstmeid. We moeten opvoeden en de autoriteit moet naar voren komen om hen te helpen door het verstrekken van hiërarchische behoeften in kwestie. Er is zelfs gezien, in veel gezinnen, is goed gedrag tot uiting jegens hen. Zelfs, zijn zij zeer voorzichtig met het opbouwen van hun morele en institutionele vormen. In ons land zijn veel kinderen hun leven jammerlijk voorbij en de tegenslagen kennen geen grenzen. Om deze knelpunten weg te nemen ontwikkeling, dient de maatschappij te komen met een definitief doel om ze te vestigen in een gezonde omgeving, zodat zij zich kunnen ontplooien op een passende wijze. Er is geen twijfel dat als gevolg van het ontbreken van goed onderwijs en goede omgeving specifiek die in sloppenwijken wonen, kan worden betrokken bij de immorele activiteiten zoals stelen, roven, stelen van en terrorisme. Om ze te wijzigen van worden afgenomen, moet de samenleving rehabilate hen op een behoorlijke manier, indien noodzakelijk de media bewust te maken in dit opzicht. Om het kind te houden, moet men zijn gevoelens van verantwoordelijkheden ten aanzien geduld, vergeving, goede bahaviour en genegenheid.
Tuthor is Kh. Atiar Rahman. Hij is voortdurend het schrijven van boeken en artikelen.
